Kot sam podczas urlopu: jak często potrzebuje wizyty?
Każdy, kto wyjeżdża, zastanawia się: czy mój kot poradzi sobie sam? I jak często ktoś powinien do niego zaglądać? Najpierw dobra wiadomość: koty są silnie związane ze swoim domem i zwykle czują się tam spokojniej niż w obcym miejscu. Przy dobrej opiece większość kotów dobrze znosi wyjazd swoich opiekunów.
Czego potrzebują koty, gdy ich opiekunowie wyjeżdżają
Koty bardzo silnie orientują się według swojego terytorium. Znajome zapachy, stałe miejsca odpoczynku i niezmienny rytm dnia dają im poczucie bezpieczeństwa. Międzynarodowe towarzystwa medycyny kotów (AAFP i ISFM) opisują pięć podstawowych potrzeb: bezpieczne miejsce schronienia, łatwo dostępne jedzenie, wodę i kuwetę, możliwość zabawy i polowania, przewidywalny kontakt z ludźmi oraz otoczenie, które szanuje koci węch.
Dlatego dla większości kotów lepiej jest zostać w domu niż trafić do hotelu dla zwierząt. Najważniejsze, aby ich codzienność toczyła się możliwie bez zmian.
Czy koty tęsknią za swoimi ludźmi?
Tak, wiele z nich. Badania pokazują, że koty – podobnie jak psy i dzieci – tworzą więź ze swoimi opiekunami. Większość kotów jest przywiązana w sposób bezpieczny: szukają kontaktu, gdy ich człowiek jest obok, i dobrze sobie radzą, gdy go nie ma.
Mniejsza część kotów reaguje na rozłąkę wyraźniej. W ankiecie, w której 130 opiekunów podało informacje o łącznie 223 kotach, mniej więcej co siódmy kot wykazywał co najmniej jeden typowy objaw, na przykład częstsze miauczenie, niszczenie przedmiotów lub załatwianie się poza kuwetą. Częściej dotyczyło to kotów bez zabawek oraz kotów, które były jedynym zwierzęciem w domu. Zajęcie i uwaga podczas Państwa nieobecności to więc coś więcej niż dodatek.
Jak często ktoś powinien przychodzić?
Badania nie podają jednej stałej liczby. Z fachowego punktu widzenia sprawdza się następujące podejście:
- Zdrowe dorosłe koty: co najmniej raz dziennie.
- Kocięta, starsze koty, koty przyjmujące leki oraz koty, które potrzebują dużo bliskości: dwa razy dziennie.
- Kilka kotów w jednym domu: również codziennie. Nawet jeśli dotrzymują sobie towarzystwa, ktoś musi pilnować jedzenia, kuwety i samopoczucia.
Automatyczne karmniki i poidła mogą pomóc na krótko, ale nie zastąpią wizyty. Nie rozpoznają, czy kot je, czy korzysta z kuwety i czy dobrze się czuje.
Dlaczego codzienna kontrola jest tak ważna
Zmiany w codziennym życiu mogą u kotów objawiać się także fizycznie. W długoterminowej obserwacji nietypowe zdarzenia, na przykład inne osoby opiekujące się kotami lub zmieniony rytm dnia, nawet u zdrowych kotów częściej powodowały, że jadły mniej lub nie korzystały z kuwety. Zwykle jest to przejściowe, ale powinno zostać zauważone.
Szczególnie ważne jest jedzenie. Jeśli kot nie je przez kilka dni, może to mieć poważne skutki dla wątroby, zwłaszcza u zwierząt z nadwagą. Codzienna wizyta sprawia, że takie zmiany zostaną szybko zauważone, a porady weterynarza można zasięgnąć na czas.
Jak dobrze się przygotować
- Wcześniejsze poznanie: kot widzi opiekuna, zanim zostanie z nim sam.
- Spisanie rytmu dnia: karma, ilości, pory karmienia, ulubione zabawy, kryjówki.
- Żadnych zmian tuż przed wyjazdem: bez nowej karmy, nowego żwirku czy przestawiania mebli.
- Znajome zapachy: nie prać koców i legowisk tuż przed wyjazdem. Noszone ubranie może działać uspokajająco.
- Weterynarz i kontakt awaryjny zapisać na piśmie, podobnie jak to, co ma się stać w nagłym wypadku.
- Wystarczająco karmy i żwirku w domu, a do tego jedna kuweta na kota i jedna dodatkowa.
Po Państwa powrocie
Niektóre koty od razu witają swoich ludzi, inne są na początku zdystansowane albo szczególnie przylepne. Jedno i drugie jest normalne i zwykle szybko mija. Proszę dać kotu czas i trzymać się znanego rytmu dnia.
Warto zasięgnąć porady weterynarza, jeśli kot nie je dłużej niż dobę, nie oddaje moczu, wyraźnie się wycofuje lub porusza się inaczej niż zwykle.
Podsumowanie
Większość kotów dobrze sobie radzi, jeśli zostaje im dom, rytm dnia i uważny człowiek. Dzięki codziennym wizytom, dobremu przygotowaniu i uwadze na zmiany mogą Państwo wyjechać spokojnie.
Źródła
Poradnik opiera się m.in. na następujących publikacjach naukowych:
- Ellis SLH et al. (2013): AAFP and ISFM Feline Environmental Needs Guidelines. Journal of Feline Medicine and Surgery. doi.org/10.1177/1098612X13477537
- Vitale KR, Behnke AC, Udell MAR (2019): Attachment bonds between domestic cats and humans. Current Biology. doi.org/10.1016/j.cub.2019.08.036
- de Souza Machado D et al. (2020): Identification of separation-related problems in domestic cats: A questionnaire survey. PLOS ONE. doi.org/10.1371/journal.pone.0230999
- Stella JL, Lord LK, Buffington CAT (2011): Sickness behaviors in response to unusual external events in healthy cats and cats with feline interstitial cystitis. Journal of the American Veterinary Medical Association. doi.org/10.2460/javma.238.1.67
- Webb CB (2018): Hepatic lipidosis: Clinical review drawn from collective effort. Journal of Feline Medicine and Surgery. doi.org/10.1177/1098612X18758591
- Buffington CAT et al. (2006): Clinical evaluation of multimodal environmental modification (MEMO) in the management of cats with idiopathic cystitis. Journal of Feline Medicine and Surgery. doi.org/10.1016/j.jfms.2006.02.002